0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
71
Okunma
Tenha coğrafyanın sessizliğinde
yalın ayakla oynayan çocuğun
saflığını özlüyorum.
Kuşlar kadar kanat çırpınan
bir türün özgürlüğünü
yaşamak isterdim vadilerde,yamaçlarda.
Güneşi görmeyen çocukların
güneşe aşık olduğu gibi
aşık olmak isterdim gözlerine.
Tenha bir sevgi, tenha bir gülüş,
Ahmed Arif’in dizelerini söyletiyor bana.
Ne zaman hüzünlü bir melodi çalsa
rüyamı süsleyen küçüklüğüme
dalıp gidiyorum.
Bilmediğim bir coğrafya ,
yaşamadığım bir sevgi,
uzaktan çok uzaktan
çağırıyor beni...
Abdulsamet İLGİN
5.0
100% (1)
