Yaz bahar ayları, arpa buğday yitti
Engin gönül, bülbül gülün bağına indi
Vuslat çeken çor topraga yağmur erişti
Ta eskiden gönül yarin sevdasına yitti
Saramadım kaşı karayı sırrına eremedim

Geceleri düşüyle yatıp ;
seherin danında açtım gözüm;
Nereye baksam ;hep o nazlı yarin düşünü gördüm
Derdiyle dellendi yürek ;ben bir divaneye döndüm
Hayali düşü sen olmayınca hayra yordum,

Yarin aşkıyla;Neşet misali kavrulup yandım
Şu garib gönlüme bir çare bir derman aradım
Seyreyledim alemi Cemal’inin seyrine daldım
Şu dünyada Yarimden daha güzelini bulamadım

Baharda çiçekler açtı bin bir renk gönlüme
Karlar coşkun çaylar gibi karıştı ömrüme
Göçmen kuşlar sıra sıra yuvasına döndüde
Yarin aşkından başka derman bulamadım

öyle bir sevdaya düştüm şaşırdım yönümü
Çaresiz deli gönlüm bulamadım bir çözümü
Evvelki aklımla boşa çiğnedim cahil ömrümü
O yerde kaldı yürek başkasına varamadım

İçerimde hırçın ırmaklar gibi Çağlayan
Çıglık çığlığa yaşayıp hıçkırarak ağlayan
Aşkına düşünce Volkanlar gibi yanan
kayboldum aşkınla başka diyara Varamadım