Gönül Yazıtları.

ışığına uçan pervâne kelebeğim ben
dönsem de konamam ey güzel cânân
yaralı gönlümden yükselmez bir çığlık
derman aradıkça pır pır katlanır hicrân

çıra yakan gözlerinle yandım kandım
kalbine düşen sırlara kandım şaştım
geceye asılan bir yıldız oldun gördüm
feleğe kırgın bir hâlle sevdim seni cân.

Hasretin düğüm olur boğazımda
akşamların sır nehri akar niyazda
pamuk ipliği köprüden geçer ömür
ay gider her gece varır ille sabaha!

özlemin derin bir dehlizdir cân
adını yazan dalgalar silinir fânî
her kıvrımında bin sır gizlenir ani
kalbimde döner bu aşkın devrânı

o güzel sesin nefesin esiriyim
püripak yüzünle yeniden diriyim
ruhumu vuslat nefesinde eritirim
bir tebessümünde yiten fânîyim

adını anmakla dolar taşar içim
sevda gizinde ağlar çoşar içim
Ezelden yankılanır çağlar içim
bir gülüşünle söner kor ateşim

vuslatın boynu bükük kuluyum
bakışın zincirinde bir yolcuyum
sondem baharda ömür solsada
bir bakışla yeniden doğan biriyim

sessizlik çöker içime ağır ağır
nefes bekler aşk seni çağırır
yandıkça çoğalır aşkın ateşi
bir gülüşün yeter câncazım...