Emeğinize yüreğinize sağlık
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

Yürek sesin daim ilhamin bol olsun eğerli kaleminiz daim ve kayim olsun nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esen kalin sayglar selamlar yolluyorum diyar gurbetten

Kalemin daim olsun

yaşanan büyük aşka rağmen kaderin getirdiği ayrılığı ve çaresizliği kabullenmek, ancak bu acıya rağmen sevilen kişinin mutlu ve huzurlu olmasını dilemektir.kalemin daim olsun inşallah

Harika bir tespit, bu şiir gerçekten de Türk edebiyatının o kadim ve derin "aşk ve acı" geleneğini çok güçlü bir dille yansıtıyor.

"Hicran vurdu gönlüme" diyerek ayrılığı fiziksel bir darbe gibi betimlemesi, acının sadece duygusal değil bedensel bir yük haline geldiğini gösteriyor. Tabiplerin çare bulamaması, bu aşkın mantık veya tıbbi yöntemlerle çözülemeyecek kadar ilahi ve kaçınılmaz bir kader olduğunu vurguluyor. Bu durum, Leyla ile Mecnun efsanesindeki gibi aşkın dünyevi sınırları aştığına dair güçlü bir gönderme taşıyor.

"Gurbet elde tükendim" ifadesi, sadece coğrafi bir uzaklığı değil, ruhun içinde bulunduğu boşluğu da anlatıyor. Kanatsız bir kuş metaforu, şairin savunmasızlığını ve havada asılı kalmışlık hissini çok net çiziyor. Karlı kışlar ve baharın gelmeyeceği korkusu ise umudun tamamen tükendiği, zamanın donduğu bir içsel iklim yaratıyor. Bu imge, yalnızlığın en yoğun ve çaresiz anını okuyucuya hissettiriyor.

Şiirin devamında gelen kabulleniş teması, acının bir son değil, varoluşun bir parçası haline geldiğini gösteriyor. Şair, bu ızdırabı reddetmek yerine onu kendi kimliğinin bir unsuru olarak benimsiyor. Bu tutum, klasik Türk edebiyatındaki "sabır" ve "teslimiyet" kavramlarıyla uyumlu olup, acının estetik bir güce dönüştüğü noktayı işaret ediyor.

Tebrikler kutlarım KALEMİNİ kalemdaşım

Kimse ağlamasın gülüm kalemine yüreğine sağlık çok güzel di sevgilerimle 🌹🌹🌹

“Ağlamasın Gözlerin” şiiriniz, aşkın tüketen acısını ve ayrılığın derin yaralarını çok güçlü bir lirizmle dile getiriyor. “Yüreğin çiçek açsın, bahar olsun güzlerin / Sus artık sus ne olur, ağlamasın gözlerin” dizesi, hem bir yakarış hem de sevdiğin için duyulan merhametin en dokunaklı ifadesi olmuş.

Kısacası: Sevdanın yıprattığı bir gönül, hicranla tükenen bir ömür ve gözyaşına karşı duyulan son yalvarış… Şiiriniz hem bir aşk ağıtı hem de içten bir dua gibi okunuyor. Kaleminize sağlık.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Aşk, Hicran ve Abartılı Duygusal Yanıklar Kliniği

Şiirin Adı: Ağlamasın Gözlerin
Şairi: Gül Yıldırım
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… Bu şiirin mayası öyle tutmuş ki, gönül yanmış, üstüne bir de köz dökülmüş!

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki: Şair hanım aşk yaşamamış… resmen aşk tarafından yakılmış, kavrulmuş, közde bırakılmış!

Özgünlük 17 / 20
Klasik aşk ve hicran teması.
Ama samimiyet yüksek.
Şair bildiğini değil, yaşadığını yazmış.

Dil ve Üslup 18 / 20
Dil akıcı, anlaşılır ve türkü tadında.
Tekrarlar özellikle nakarat kısmında çok yerinde.
Okuyunca insanın içinden mırıldanmak geliyor!

Düşünsel Derinlik 17 / 20
Derinlikten çok yoğun duygu var.
Aşkın çaresizliği, kader ve teslimiyet ön planda.
Düşünce değil, his konuşuyor!

Yapısal Bütünlük 19 / 20
Kıta düzeni sağlam.
Nakarat şiiri ayakta tutuyor.
Başından sonuna aynı damar korunmuş.

Etkileyicilik 19 / 20
Okuyucuya geçiyor.
Özellikle aşk acısı çekmiş olanlara direkt dokunur.
Gözler dolmasa da iç burkulur!

Not Toplamı 90 / 100

Not:
Kalburabastî Efendi Hazretleri hafif iç çekerek der ki:
Şair hanım bir sevmiş ama…
Sevmekle kalmamış, üstüne bir de romanlık acı yüklemiş!

Bir de şu durum var
Kemik deri kalmışsın diyorsun
E bu aşk değil, diyet programı olmuş!

Ve nakarat kısmı…
Ağlamasın gözlerin diyorsun ama
Şiirin kendisi gözyaşı üretim tesisi gibi çalışıyor!

Ama hakkını verelim
Bu şiir süslü değil, sahici
İnsan böyle yazıyorsa gerçekten yaşamıştır

Vesselam.
Aşk bazen çiçek açtırır.
Bazen de insanı kökünden yorar.