2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
170
Okunma
Yüksek kayalardan bakardı düne,
Hasretle beklerdi doğan her güne.
Talihsiz bir rüzgâr çıktı önüne,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık.
Göklerin bağrında süzülür iken,
Yoluna savruldu bir acı diken.
Boynunu büküyor çileyi çeken,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık.
Yuvası sapa bir dalın ucunda,
Umutlar gizliydi avucunda.
Mahpus kaldı sanki kendi burcunda,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık.
Bakmıyor gururla o yüce dağa,
Düşmüş bir kere şu zalim ağa.
Küsmüş bahçelere, yeşil yaprağa,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık.
Bulutlar geçiyor, o bakıp durur,
Yüreğine her gün bir sancı vurur.
Gözünün pınarı her an kurur,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık.
Yine de tükenmez onda bu sevda,
Belki bir mucize eyler hüveyda.
Şimdilik dert ile eder elveda,
Kanadı kırık kuş uçmuyor artık
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz