Gel, Gör Eserini

Karşılıksız aşk,
bir sessizliktir, içi kor, sesi kül.
Gönül bir hayalin ardına düşer,
bir nefes, bir dokunuş arar —
ama bulamaz.

Bilseydin bendeki yerini,
ciğerini yakardı içimdeki kıvılcım.
Ben seni kırmadan,
dökmeden,
yalnızca yanarak yaşadım.

Uyurken parmaklarım saçlarına dokunur,
her telinde bir dua saklıdır.
Gözlerim sana değdi mi,
dört mevsim birden çiçek açar kalbim.
Bir gülüşün —
bir ömür eder, sevdiğim.

Görünce seni,
dizlerimin bağı çözülür,
kelimelerim susar.
Ey ellerini tutamadığım yar,
gelseydin...
gönül coğrafyamda güller açardı.
Alnımdan akan ter,
gül kokardı o an.

Tutsaydım elini,
sarılabilseydim o incecik bedenine,
Cennet Irmakları taşardı içimden,
melekler kalbimin sıcaklığını taşırdı sana.

Bir bakışın yeterdi anlatmaya
bu yanan, susayan, bekleyen halimi.
Ben tek taraflı bir yangınım,
sönmeyen bir alev kapanı,
Bir görsem, bir dokunsan —
çiçek açar yüreğim,
bahara döner bedenim,
Bir dokunsan,
çizgiler silinir yüzümden,
kaleler yıkılır içimde.
Gök ağlar,
nehir çağlar,
dağlar sabrıma dayanamaz artık.

İnsan bu kadar sever mi bilmem...
Martının kanadına bağladım umutlarımı.
Bir ses, bir nefes dedim,
kardelenler açsın gönlümde.

Ey yar...
Gel diyorum.
gel artık.
Gel,
gör eserini.
Nezaket Bayram.