0
Yorum
4
Beğeni
0,0
Puan
29
Okunma
Bir çember çizilmiş hayatın ortasına,
Ne başı belli ne sonu var aslında.
Dönüp dururuz aynı izlerin üstünde,
Kimi farkında, kimi hâlâ uykusunda.
Ya içindeyiz o daralan dairenin,
Alışkanlık, korku, biraz da kaderin.
Adımlar aynı, yollar hep tanıdık,
Sorular eski, cevaplar yarım artık.
Ya da dışındayız, bir adım ötede,
Bakıp dururuz dönen kalabalığa.
Özgürlük mü bu, yoksa yalnızlık mı?
İnsan bazen dışarıda da hapsolur aslında.
Çember dediğin sadece bir çizgi değil,
Zihnin kurduğu görünmez bir sınır belki.
Kırabilirsen o ince hattı bir gün,
Ne içi kalır, ne dışı… sadece sen ve yönün.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
