Zalim toprak senin o körpe bedenini benden aldı
Kara bağrına bastın, incecik fidanımı
Baharda açmış gonca gibiydi gülüşün
Bir avuç toprakla kapattın, kapattın her şeyi

Rüzgâr eser şimdi mezarının üstünde
Adını fısıldar yapraklar, duyar mısın?
Ben burada yanarken, sen orada serin
Körpe bedenin toprağa karışmış, benimle değil

Geceleri boş kalan yatağını özleminle
Ellerimle okşuyorum, sarılırım yastığına
Kokun hâlâ yastıkta, hâlâ avuçlarımda
Ama toprak zalim, kokuyu da çaldı benden

Ah yavrum, ah körpe bedenim, ah canım bedom
Seni vermedim ben toprağa, o aldı zorla
Gözlerin kapanırken son kez baktın bana
“Gitme” diyemedim, boğazımda düğüm kaldı

Zalim toprak, bir gün seni de yaracağım
Köklerimle saracağım o kara bağrını
Körpe bedenimi geri alacağım ellerimle
Ya da yanına geleceğim, yanına uzanacağım

O zaman belki yeniden bir oluruz bedom
Toprakla, bedenle, acıyla, sevdayla
Senin o körpe bedeninle ben bir bütün
Zalim toprak bile ayıramaz bizi o zaman…

Bedirhanlar ölmesin...
Çocuklar ölmesin...