CANIM EVLADIM

Gecenin en sessiz deminde
Kalbim uyandırıyor beni
Adını geceyi yaratana sonra yıldızlara fısıldıyorum
Her biri sana benziyor, uzak ve parlak.
Dokunamadığım kadar özlem dolu.
Gözümden yaş düşer ateşi sönmeyen kalbime.

Bir zamanlar çok küçüktün avuçlarımdaydın,
Kokun cennetim,
Sabahın en saf haliydin.
Gülüşün dünyaya bedeldi
Şimdi o ses…
Kalbimde ince bir sızı.
Büyüdün kucağıma sığmaz oldun.
Bir anda kayboldun!
Her adımda seni arıyorum,
Her delikanlı gördüğümde Dönüp dönüp bakıyorum,
Belki sensindir diye…

Belki bir mucize olur da.
Bir gün geri dönersin bana.
Bil ki, aramızda ne kadar mesafe olursa olsun,
Sana sevgim eksilmedi, eksilmez de.
Bu kalp seni beklemekten hiç yorulmaz.
Bir annenin kalbi zamanla değil, özlemle büyür çünkü.

Sen nerede olursan ol
Gökyüzünde en parlak yıldıza bak.
Bilki ben de bakıyor olacağım aynı anda.
Belki yıldızlar arasında
Sevdiğimi hissedersin…
Çünkü ben seni
Her nefeste, her duada,
Eksilmeyen bir özlemle sevdim ve seviyorum.
Canım evladım!

RA’ diye Solmaz Diri