Seni hayaller kadar sevmedim belki,
Sarılırsın diye… korktum biraz…
Çünkü hayaller dokununca dağılır,
Ben seni… kaybetmeye hiç hazır değildim…

Seni dikenler kadar sevmedim belki,
Ağlarsın diye içim titredi…
Canın yanarsa benim de yanar diye,
Acını kendime bile yakıştıramadım…

Seni çiçekler kadar sevmedim belki,
Kırılırsın diye sustum çoğu zaman…
Bir bakışım bile incitir diye seni,
Sevdamı sakladım… kalbimin tam ortasından…

Seni bulutlar kadar sevmedim belki,
Dağılırsın diye tutamadım gökyüzünde…
Geçip gidersin diye rüzgârla,
Adını içime kazıdım sessizce…

Seni güneş kadar sevmedim,
Batarsın diye karanlıkta kalırım diye…
Işığını kaybetmekten korktum,
Ben seni… hep doğan yanınla sevdim diye…

Seni zaman kadar sevmedim belki,
Geçip gidersin diye ellerimden…
Bir anlık değil, bir ömürlük olsun diye,
Kalbimi mühürledim seninle derinden…

Seni dünya kadar sevmedim belki,
Dönüp dururken kaybolursun diye…
Ben seni bir yörüngeye hapsetmedim,
Kalbimin merkezine koydum sessizce…

Seni canım gibi sevdim…
Eksilirsen ben de eksileyim diye…
Ayrılık değil, kader olalım istedim,
Ve evet…
Birlikte ölelim diye…

@NURAL BEKTAŞLI