SONSUZ VAADDİR BU

​Selam sevdiklerime, içimde sönmeyen parlak bakışlara
Kök saldı mazinin cesedi, devrildi vaktin dilsiz sütunları
Yıkık düşlerin enkazı altında umut çizgileri zihne kazınıyor
Yalın ayak adımlar ilerliyor, dirilişin sarsılmaz güvencesiyle.

​Dağıldı sancılı geceler, çekildi zehirli kederin geniz yakan tortusu
Yalnızlık.. kalbsiz birinden kalan buzdan bir mirastır artık
Vakur soğuk ışıklara evrildi gözdeki eski izler vakitçe
Letafetle doldu kalbin yükü; boşluk ürkütmüyor, güven süzülüyor içime.

​Meydan okuyor bilinmezlik, fışkırıyor ufuktan yedi rengin harmanı
Eski benliğim devrilirken, çorak bağrımda dirençli kır çiçekleri doğuyor
Keder baki kalsa da ağır değil, yolu yarıp geçen keskin bir neşter
Sertleşti sevinç, ılık ılık rüzgârlar misali sardı tüm varlığımı.

​Döndü tersine feleğin çarkı, her yara mazi değil, istikbalin izidir
Hükmediyor geceye gökkuşağı, nazarlar ufkun derinliğine kilitli
Korkular bitti.. özgür iradem sükûtun ordusu gibi kuşattı benliği
Eksilmeden büyüyorum, kendi suskunluğumdan beslenerek.

​Selam; dost görünüp sırtımda pusu kuran o sinsi pençelere
Beni ben yapan her dert, lugatsızların vurduğu çelik bir kanıttır
Ucuza gitti kutsal emanetler, şimdi boş bir kovanda sözleriniz
Ben ise ihanetin gölgesinden fırlayan, gökkuşağı rengindeyim.

​Sema kuşanıyor renklerini, karanlık sular çekiliyor limanımdan
Kendi göğümde fırtına sonrası açan o muazzam sessizliğim
Kırılan her kemik, daha dik durmak için kaynadı yerinde,
Sertleşti bakışım; artık ne kış ürkütür beni ne de sahte baharlar.

​Fırlattım maziye ait ceketimi; kes yönetmen, artık kapandı perde
Bambaşka bir hayat başlıyor; şimdi hükümsüz bütün gidişleriniz
Esengül’den selam olsun; başlangıçların sonsuz vaadidir bu.
​MADU BaLA
15.03.2026