Bir de anlıyormuş gibi yapman yok muydu,
kapılar aralıyordu vedalara.
Nerden bilebilirdim ki,
ufak kesiklerin dönüşeceğini böyle derin yaralara.
Yan yana geçen onca mutlu anı
şimdi yana yana unutmak bütün derdim.
Kanamalı bir yarayken içimde sen,
kanan birini oynayamam artık.

Her bitişin,
bir vazgeçiş olmadığını anlayacaksın zamanla.
Sildim dediğin birinin,
hala tanımadığın yarısı duruyor
ördüğün duvarın arkasında.
Şimdi anlaşılıyor ki,
lalden şarkı istemiş, sağıra şiir okumuşum ben.

Her inandığın gerçek değildi.
Yalnış cevapları susmadın ki,
doğru soruları sorsaydım sana.
Sevdim dediğin de zannettiğindi, aslında
bak yine yanıldın, beni sevdiğin konusunda.

Artık seni değil
beni sevdiğin günleri özlüyorum.
Şimdi nerdesin diye sorma bana
Bir nehrin denize ulaştığı yerdeyim,
bir dağın, tepeyi gölgelediği
kalanının örselendiği,
şarkılara kurban edilmiş şiirler ortasındayım.

Bir daha beni,
senin kadar üzmeyecek birini bulma telaşındayım.


Baki Şenel 05.01.2025