Her yolumun sana çıkması, bir tesadüf olamaz
Bugün de türkülerdi,
kırka bölünmeme sebep.
Karası sevdadan ayrılmıyor
ya da buna gönlüm izin vermiyor.
Sensiz bir ömrü hiçe sayıyorum.
Muhtevası senmişsin,
bu şehirin de
şiirimin de
ve ömrümün de.

Bir mucize olsa da
gelişinle, baharalara açılsa pencerem.
Sen istersen sesimi de duyarsın sessizliğimi de.
Bir mucizeye bırakmadan,
yüzün bana dönsün.
Her merhabamız , sımsıkı sarılmak olsun.
Bir şehir ötede duruşuna
bir nehir kıvrımından dönüşüne,
bir dağın eteğine serpilişine
hasret bırakmasan beni.

Hadi çık gel.
O gün ,
o sahildeki,
o güle benzemesin sonumuz.
sen orada solmuş, ben burada ölmüş olmayalım.
Çık gel ki,
içimdeki şarkılar susmadan,
gölgem bir yere sığsın.
Geçmediğin hiçbir sokağa bakmasın pencerem
her kapının önünde yabancı olmayalım
her duvarın arkasında yalnız kalmayalım.

Çık gel, yeniden başlasın hayat.
bir oyunun bir vedaya varmadan yolu,
ben küsermüş gibi, sen gidermiş gibi yap
lakin artık
ne ben küsen olayım, ne de sen giden.
kırpmadan gözümüzü
gecelerce seyrimizde olalım.
Oturalım yarının planını yapalım.
Çokca sarılmayı, sevişmeyle süsleyelim.
Ben bir yanağından öperken diğerine borçlu kalayım.
Sonra
sonra dağıtayım saçlarını,
tekrar dokunmak için bahaneler bulayım

Çık gel
çık gel ki senin gülen yüzünden sebep
kalan ömrümde ben de mutlu olayım.

Baki Şenel 19. 10. 2023