Ayrılığa bir bahane buldular
hiç yere kesildi cezası yüreğimin
Savunmam alınmadan öylece
bir peygamber gibi çarmığa gerdiler
Bilindik tüm doğrularım alaşağı edildi
Arkamda dediğim dağlar
bir bir devrildi
Ve çekildim bir kenara
kendimin yanacağı kadar ateşe verdim dünyayı.

Dersime çalışsam ne ki
hep bilmediğim yerden çıktı sorular
Eyvahları çok kullanır oldum
Kullandılar beni
İyı bildiğim insanlar .
Hayallerimi sığdıracak kadar
ömür bırakmadılar
yaza tutunacak kadar bahar.
En başında demiştim zaten yaradana
Yakışmayanı yaşarsam
ölüm yapışsın yakama .

Birçok şeyi iyi bilirim
ama edebimden sustuğum olur
kimi lâl sanır kimi sağır
kimi de mekruh haliyle
gelir üstüme ağır ağır .
Kanadı kesik kalbimin kanını
kimse görmez
Elime yüzüme bakarlar
yarası nerede diye
Acıya tutulmuş birinin eli, yüzü değil
ezeli yaralıdır

hasta olabılırım yorgun, cokca yılgın.
Karşıma çıkacak hiç kimsenin
bunları iyileştirecek sihirli bir değneği asla olmayacak.
Bana düşen acıyan yanlarımın
ağrıyan yaralara dönüşmeden
İyi gelmeyen ne kadar merhaba dediklerim varsa
selamım kelam bilinmeden yollarımı ayırmak.

Hak birden fazla fırsat verir kuluna
Benim sırdaki doğrumu bulmam lazım
Bir rövanşı olmalı bu yaşantımın
Fırsatı olmayanları tanısın beni
Bilsinler ki suçlamalar hiç yerinde değil
Çocuğu taşıyan benim
doğuran benim
süt verip büyüten benim
Hâkimi de ben doğurdum hekimi de
Ayşe’yi de ben doğurdum Samet’i de
Dünya benim göbek bağımdan beslendi
Ben dünyayı doğurdum
dünya beni öldürdü,

Baki Şenel. 2025