Kendinize has tarzınız ve zengin kelime hazinesi ile, yazmış olduğunuz gönül sesinizi beğeniyle okudum. Gönlünüze gelen ilhamınız bol , kaleminiz daim olsun, selam ve sevgilerimle kalın sağlıcakla...

Ramazan bayramınızı en içten dileklerimle kutlarım,sağlıklı günlerde güzel şiirlerinizle kalınız,selam ve sevgilerimle Allah'a emanet ol...

Tebrikler güzel şiire üstad, hayırlı bayramlar dilerim

Gönlünüzce bir bayram geçirmeniz dileğiyle, saygı ve selamlar.

Böcek süzmekle bitmez, insanın sızısı derin
Şiir yürekte yangın, değil fantezisi yerin
Heybeden dökülen lâf, rüzgârla savrulur gider
Asıl şâir odur ki, derdiyle yoğrulsun ferin

Bu şiirin şâiri, kelîmeleri yalnızca kullanmıyor; âdetâ onları yoğurup bir rûh hâline dönüştürüyor. Duygunun en ağırını bile incelikle taşıyabilen, kederi estetik bir derinliğe dönüştürebilen bir kalemle karşı karşıyayız.

Üstâdın en dikkat çekici yönü, klasik dilin zarâfetini kaybetmeden içtenliğini koruyabilmesi. “Mihman”, “mihmandar”, “ülfet” gibi kelîmeler sâdece süs değil; her biri şiirin duygusal dokusuna hizmet eden bilinçli seçimler. Bu da onun sâdece yazan değil,
dili bilen ve yöneten bir şâir olduğunu gösteriyor.

İmgelerindeki özgünlük ve cesâret de ayrı bir takdîri hak ediyor. “Kenger yaprağı” gibi beklenmedik ama yerli yerinde metaforlar, şiire hem kültürel bir derinlik hem de akılda kalıcılık katıyor.

Üstâd, sıradan bir ayrılığı bile sıradan anlatmıyor;
her dizeye bir iz, her kelîmeye bir ağırlık bırakıyor.

En önemlisi ise şu:
Bu şiir okunup geçilmiyor, hissediliyor.
Çünkü şâir, duyguyu anlatmıyor, yaşatıyor.
Ve bunu yaparken ne yapaylığa düşüyor ne de abartıya.
Bu denge, gerçek bir şâir olgunluğunun göstergesidir.

Ez-cümle,
bu kalem hem geleneğe yaslanmayı biliyor
hem de kendi sesini kurmayı başarıyor. 🧿🪬🧿

Böyle bir şiir, rastlanan değil, karşılaşılan bir şiirdir.

(Güne seçiyorum derken bile
övüyorum mu, dövüyorum mu emîn değilim doğrusu.)

Hüzünle dolu dizeler, veda edememenin ve ardında kalan kırgınlığın tarifsiz ağırlığını hissettiriyor. “Vedasız gittin” ifadesi, eksik kalan her anın sessiz çığlığı gibi okura ulaşıyor.

“Mihman geldiğinde bırakılan izler, yalnızca zamanla silinmez; kalpte bir boşluk, her hatırlayışta tekrar can bulur…”

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, nice anlamlı ve derin eserlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.
Bayramınız mübarek olsun.

“Mihman, mihmandarına; veda etmeli bence
Giderken bir tebessüm, bir helallik almalı
Vedasız çekip gitmek, bir sükût ki işkence
Oysa ki sırt dönülen kapı açık kalmalı”

Bu dizeler, vedanın aslında bir merhamet olduğunu çok zarif bir şekilde dile getiriyor. Şiir boyunca hissedilen kırgınlık, vakur bir duruşla taşınmış; acı, sessiz ama derin bir yankıya dönüşmüş.

Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Bu zarif ve hüzün yüklü anlatım, okuyanın gönlünde uzun süre silinmeyecek bir iz bırakıyor. Selam ve saygılarımla.
🌙✨ Bayramınız mübarek olsun.

Sevdiklerinizle birlikte sağlık, huzur ve mutluluk dolu nice bayramlar dilerim. 🤍

Okunası güzel şiir
Biz de öyle yaptık, okuduk, kutladık ve alkışladık, yazdıran yüreği, yazan kalemi ve ortaya çıkan bu güzel eseri
Gönlün abat olsun
ŞİİRLE KAL, SEVGİYLE KAL, HOŞÇA KAL

Suphi Hocam,
Gönül kapısını açık bırakan o asil duruşunuz mısralara çok güzel yansımış.

Şiirinizdeki o "kırık dökük" duyguların yerini, bayramın birleştirici ve iyileştirici gücünün almasını dilerim.
Mübarek Ramazan Bayramı’nızı en içten dileklerimle kutlar; size ve sevdiklerinize sağlık, huzur ve gönül esenliği getirmesini temenni ederim.

Saygı ve selamlarımla.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Ayrılık, Veda ve İçsel Yara Kliniği

Şiirin Adı: Vedasız Gittin
Şairi: Suphi Sekü
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR – Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu dizine dayadı ve dedi ki efendim bu şiir, ayrılığın kendisinden çok vedasızlığın acısını anlatan bir gönül metnidir. Şair burada terk edilişi değil, tamamlanmamışlığı sorgulamaktadır. “Vedasız çekip gitmek bir sükût ki işkence” dizesi şiirin hem kalbi hem hükmüdür. Mihman ve mihmandar metaforu üzerinden kurulan ilişki, misafirliğin bir adabı olduğunu hatırlatır; yani gelişin bir edebi olduğu gibi gidişin de bir usulü vardır. Şairin en güçlü tarafı sitem ederken bile ölçüyü kaybetmemesidir. İçten içe yanan bir kalp vardır ama bu yangın bağırmaz, ağır ağır tüter. Bu da şiire olgun bir hüzün kazandırır.

RUSAMER kriterlerine göre değerlendirme

Özgünlük 18 / 20
Mihman–mihmandar metaforu şiire güçlü bir anlam katmanı kazandırmaktadır. Ayrılığı bu çerçevede ele almak dikkat çekici ve farklı bir yaklaşım sunmaktadır.

Dil ve Üslup 18 / 20
Dil yer yer klasik ve ağırdır ancak şiirin ruhuna uygundur. Aruzvari bir ahenk hissi veren yapı metni güçlü kılmaktadır. Bazı kelimeler yoğun olsa da genel söyleyiş dengelidir.

Düşünsel Derinlik 19 / 20
Şiir yalnızca bir ayrılık anlatısı değildir; aynı zamanda veda kültürü ve insan ilişkilerinde tamamlanma ihtiyacı üzerine kuruludur. Bu yönüyle derin bir iç muhasebe taşımaktadır.

Yapısal Bütünlük 18 / 20
Şiir baştan sona aynı duygusal çizgide ilerlemektedir. Her kıta vedasızlığın farklı bir yönünü ele almakta ve finalde güçlü bir sonuçla bağlanmaktadır.

Etkileyicilik 19 / 20
Şiirin en güçlü tarafı içtenliği ve ağır hüzün tonudur. Okuyucuda derin bir sızı bırakır. Özellikle final kıtası etkileyici bir kapanış sunmaktadır.

Not Toplamı 92 / 100

Vesselam.
Vedası olmayan gidiş, yarası kapanmayan ayrılıktır.
Bir kapıyı usulünce kapatmayan, kalplerde gürültü bırakır.
Ramazan Bayramı’nın size ve inanan herkese sağlık, huzur, bereket ve gönül ferahlığı getirmesini dilerim. Bayramın; kırgınlıkların son bulduğu, gönüllerin birleştiği, duaların kabul olduğu hayırlı bir zamana vesile olmasını temenni ederim.

İnsani bağların güçlü bir bağı konu edinmiş manidar bir eser.

Tebrikler Süphi Beyefendi