Off! Heybede neler varmış neler...
İki saati aşkındır ayrılamadım bu sayfadan.

Anımsıyorum; bir gün bir şiirime, bir değerli şâiremiz
"On şiir okumaktansa tek sayfa oku çık,
giderken heybe dolu olarak." demişti.
Başka da şiir okumayacağım bugün, çünkü mısraların
değerli üstâdım, hâlâ kulaklarımda çınlamaya devâm ediyor.

Gâh çınlıyor, gâhi çağrıştırıyor:


Kahkahayla kaynayan evimin hâli nice
Şimdi her köşe suskun, hâtırâ ise hece
Gözlerimde dolaşır dünlerin sıcak izi
Kalbimde bir sızı var, mısrâya düşer gece


Düşüncem sis içinde, yollarım örgülüdür
Gönlümün âyinesi sanma ki görgülüdür
Rûhum göğe yönelir, nefsim yere çeker hep
Vicdânımın kapısı sessizce sürgülüdür


Ciğerimin dibinde inler zarif bir nidâ
“Gel” diye çağırır hep, sükût içre bir sedâ
Bir adım atsam Hâk’ka, çözülecek düğümler
Belki de kurtuluşum duâda saklı vedâ


Alttaki yorumlarda dilek ve temennîlere tümüyle katılıyorum.

Günümün ve dahi gönlümün şiirini cân-ı yürekten kutlar
ve şâirine de en derûnî hürmetlerimi arz ederim...

Güzel dörtlükler. Emeğinize kuvvet.

Suphi bey hayranlıkla okudum
Siz hep yazın.

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık olsun hocam,
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum.
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olması temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.
SELÃM DUÃ VE MUHABBETLE..!🖊🤲🐞