DÜŞMANIMIN KIZI

Görmedin, bilemezsin, ne hâlde olduğumu
Nice amansız illet, ne devasız sızısın
Zehirli nazarınla kaç kez sokulduğumu
Bilsen bile ne fayda, düşmanımın kızısın

Üç beden küçük ceket, üç nomara büyük bot
Giyinip geleceğim, yarın kapıda bekle
Annen beni sorarsa, de ki deli ya haydot
Ama dilenci değil, gariban; diye ekle

Bazen bir derviş gibi bazen ucuz bir ayaş
Urbasıyla geçtiğim günleri yaşıyorum
Kimi zaman göz göze geçerken yavaş yavaş
Beni görmemiş gibi yapmana şaşıyorum

Sinende bir kalp mi yok, kalp var da gönül mü yok
Azraile rest çekip sormak isterdim amma
Ne kadar sevsen bile, düşmanın yüzü soğuk
Gönlümde çözülmüyor bu çetrefil muamma

Acımasız babanın öldürmekse gayesi
Canım sende emanet, bilmiyor mu bu adam
Belki onu öldürür, bu aşkın hikâyesi
Bende ölüm korkusu ne tasadır ne der gam

Üstüme su bucayıp, ardımdan ıslık çalıp
Baban kıs kıs gülerse, onu delittim dersin
Eğer inandırmazsan, benden asamı alıp
Acımasız, sırtıma vurup vurup dönersin