Eğilip bükülmekten omurgası yorulmaz,
Kıblede kemik görse,hemen secdeye yatar.
Böyle pragmatiste hiçbir vebal sorulmaz,
Yalanı lokma yapıp, günde üç öğün yutar..
​
Ar damarında çatlak, yüzü meşinden beter,
Her yana siper kazar, şer kisvesi giyerek...
Dünyayı omuzlasa demez ki"bana yeter",
Şizofreni giyinir, her gün zırhım diyerek.
​
Kafasında bin tilki, kuyruk kuyruğa değmez
Pusu kurup bekler de,her gölgeye saldırır.
Namus,şeref lügatten kılını dahi eğmez
Pers’ten Likya’ya kadar her bölgeye saldırır..
​
Zanneder bu saltanat ebedi böyle gider,
Sırtını dayadığı o kof duvar yıkılır...
Kirlettiği hayatta, ya mutlak bedel öder,
Ya gün gelir boynuna yağlı urgan takılır...
​
Aktığı kadar aksın,göle ulaşmaz dere,
Zamana direnemez namertlerin maskesi.
Benim anam sağolsun,mübtelayız kedere
Köyün orta yerinde,gökdelen hikayesi...


Emin çlkli