Engin akşamların durgun suları
sessizce kıvrılan yollar ve hüzün
düşer omuzlara gurbet yuları
bir masal biterken ağaran yüzün
engin akşamların durgun suları...

Meğer dağ başında ışıyan fener
ümitsiz sinede bir köz gibidir..
her veda vaktinde bir yıldız iner;
sanki söylenmemiş son söz gibidir,
meğer dağ başında ışıyan fener...

İtin kapıları, rüzgar esmesin
içimde bir figan savrulur şimdi
kimse bu dümeni kırıp kesmesin
dalgalar durulur, yorulur şimdi
itin kapıları, rüzgar esmesin

Nisan geceleri, serin bir nefes
karanlık dünyamda parlayan ışık
her yankı bir çağrı, her hatıra ses
duyguda metafor, aklım karışık
nisan geceleri, serin bir nefes...

(Eylül sabahında beklerim seni,
elimde kurumuş son zeytin dalı..
sarmaşık acılar sarmış bedeni;
açılır kalbimin gizli mazgalı,
eylül sabahında beklerim seni...)

Çile’dir ;yalnızlık, surları yüksek
yapışır ciğere en son sigara,
her şafak vaktinde bir şiir eksek
kader sürer bizi uçurumlara!
çile’dir yalnızlık, surları yüksek...

Ellerin bir derin kuyuya benzer,
sırları saklayan soğuk bir mabet...
hayalin boşlukta salınıp gezer
bitmez bu yolculuk, bitmez bu gurbet
ellerin bir derin kuyuya benzer..

Lila’ya boyanır belki gökyüzü,
gözlerinde ela kandiller yanar
yürürsen içimde yeşeren düzü;
seni her nefeste ruhum hatırlar
lila’ya boyanır belki gökyüzü...

İmgeler serilir göğün altına
güneşten bir taçtır saçındaki nur
binince sevdanın beyaz atına
yürek eskimez de dizler yorulur,
imgeler serilir göğün altına...

Kabarttım aşkımı soğuk taşlara
şehirler uykuya daldığı zaman
karıştım süzülen garip kuşlara...
yolları bürüdü sis ile duman
kabarttım aşkımı soğuk taşlara..

Lale’ler kokuyor kendi sesinde
rüzgara çarparak inleyen benim...
bir aslan uyuyor aşk kalesinde
sana feda olsun ruhum ve tenim
lale’ler kokuyor kendi sesinde...

İnince perdeler,korkutur beni
sahnede tek kalmak şimdi ey peri
içimde fırtına dinse de yeni
bekleme dönemem bu yoldan geri,
inince perdeler,korkutur beni...



Emin çlkli