Şiir var zapt edip alır kaleyi
Şiir var zaferi nal’dan çıkarır
Şiir var kuşanır her bir çileyi
Şiir var umudu külden çıkarır.

Şiir var özüne kilit vurulmaz
Şiir var bulanık sudur durulmaz
Şiir var bir ömür gider yorulmaz
Şiir var menzili halden çıkarır.

Şiir var bükülür rüzgar önünde
Şiir var dik durur mahşer gününde
Şiir var kaybolur kendi dününde
Şiir var yarını fal’dan çıkarır.

Şiir var şerefi dosta emanet
Şiir var içinde gizli ihanet
Şiir var varlığı külliyen rahmet
Şiir var sağını soldan çıkarır.

Şiir var gölgesi kendinden ağır
Şiir var gerçeğe dilsiz ve sağır
Şiir var işitmez bağır ha bağır
Şiir var bahçeyi çölden çıkarır.

Şiir var yükünü nefse bağlatır
Şiir var dertliyi dertle ağlatır
Şiir var bendini yıkar çağlatır
Şiir var denizi gölden çıkarır.

Şiir var konduğu postu kirletir
Şiir var sustuğu vakti parlatır
Şiir var arifi boşa terletir
Şiir var gerçeği tülden çıkarır.

Şiir var, aynadır bakınca sana
Şiir var, can verir ölmüş bir cana
Şiir var, sitemdir geçen zamana
Şiir var, zehiri baldan çıkarır.

Şiir var od olsa dumanı tütmez
Şiir var bağ olsa bülbüller ötmez
Şiir var çalışsa borçları bitmez
Şiir var kârını çuldan çıkarır.

Şiir var varlığı dar bir kafestir
Şiir var aldığı nurdan nefestir
Şiir var,sarayı kuru hevestir
Şiir var devleti elden çıkarır.

Şiir var aynada kendini görmez
Şiir var sırrını cahile vermez
Şiir var bir ömür menzile ermez
Şiir var şairi yoldan çıkarır.

Şiir var ilmiyle kibiri besler
Şiir var edeple vicdanı süsler
Şiir var derinden gelince sesler
Şiir var sükûtu dilden çıkarır.

Şiir var Çok Emin,sözden hisse al
Şiir var hakikat, şiir var masal
Şiir var taklittir, yükü ham hayal
Şiir var nameyi telden çıkarır .

Emin çlkli