Şimdi bir ölümün kıyısında ya da şehrin diğer ucunda
kayıp mısralarımın yeniden doğduğu yerdeyim
ve senden tınılar vuruyor yüzüme her esen rüzgârda
mahvoluyorum derin yakarışlarımla..

ömür bitiyor fakat senden gelmiyor ne bir ses ne de sadâ
bir başıma kalmışım aciz pişmanlığımla
nereden doğuyor güneş ne vakit biter bu kabus
sensiz her yer zindan her an huzursuz..

artık şaşırdım hangi ölümden ölüm beğeneceğimi
sensizlik ebedî bir firak bense düşkün serseri
gözlerimden akan yaşlar varlığının eseri
bu hicranla kaybettim yaşanacak her şeyimi..

parıldarken ay gibi yüzün o eşsiz tebessümle
kapanır kanayan yaram iyileşir kırgın yüreğim
bu kırık kalbim bir tek senin esirin
o müteessir bakışınla gel çöz artık şu düğümü..

hicvinle öksüz bıraktığın bu adamı bir an olsun göremez misin?
dinmiyor telaşım hiç azalmıyor nefretin
kabuslarımın korkularından kurtar beni ey güzel
bu mahzun filmin sonu ancak seninle mutlu biter..