İhtiyarlıyorsun yıldan yıla
Daha derin bir hüzün birikiyor gözlerine
Görüyorum görmesine de
Ne gökteki ne yerdeki
Ne su ne de ateş çare olamıyor

Beli alıp Mart ortasından Nisan başına kadar
Toprakla uğraşıyorsun ya
Kocamış ağaçları odun yapıp
Yeni fidanlar da dikiyorsun ya
Az konuşup konuştuğunda Allaha bağlıyorsun ya
O saflığını özleyeceğim her zaman
O tertemiz gözlerini
Özlemin neyedir asla bilemeyeceğim
Neden iç çekersin arada öğrenemeyeceğim

Yıldan yıla artıyor gideceğinin ağırlığı içimde
Sanki koca dağlar üzerime oturuyor gibi

Kimi zaman kötü bir insan olup düşünüyorum
Neden sıralı olsun ki
Önce ben gitsem
Bencilce bir düşünce mi bu
Korkakça bir hayal mi
Her giden ruhunun ağırlığıyla kalıyor bende
Gel de ayağa kalk hal böyle olunca

Kimi amuda kalkarak bakıyorum dünyaya
Sanki daha güzel görünüyor gözüme
Bilmem ki kanatlarım olur mu
Solungaç isterim bir de
Bakma sen bana
Asla okumayacağın bir şeyler yazar dururum

Neden sıralı olmak zorunda
Neden gitmek zorunda insan
Neden ihtiyarlarsın be adam.