1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma
Öfkem var dağlar kadar çok
Denizleri kaplayacak misali
Dalgalarım sert fırtınalı
Savururum ne varsa
Tozu dumana katmış gibiyim
Senin görmediğin iç dünyamda
Beni gamsız sanma
Dışarda baktığın zaman
Susarım siyah gece gibi
Biriktiririm öfkemi zararım kendime
Lakin bir sınırı vardır
Zamanla biriken kıvılcımlar
Ne zaman dönerse kızgın lava
İşte o gün patlarım
Atom parçalarına bölünmüş gibi
Patlarım dağılırım her yana
Dağılan parçalarımı salarım
Bu neden olanların üzerine
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz