21
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
450
Okunma

Ah be yurdum gördün mü, ne günlere kaldık biz?
Baktıkça cahillere, yanar hep, içim yanar!
Doldurmuş makamları, bir yığın yeteneksiz!
Gelinen bu durumu, gördükçe kanım donar…
Paslanmış kafalarda, gelişmemiş meziyet!
Us, tebdil-i havada, hepsinde bir acziyet!
Nobran davranışlarla, yaptıkları eziyet!
Hakarete uğrayan, yurttaşın kalbi kanar…
Emanete hıyanet, yalan, allem ve kullem!
Gıybet ve riyakarlık; sonsuz, Allah’u alem!
Millet hayattan bezmiş, diyor ki ört ki ölem!
Yaratan dört kötüye, düşürüp halkı sınar…
Eskiden ırmağının akışına ölürdük!
Vatanı ve bayrağı, kutsalımız bilirdik!
Vatan zorda denince, ölümüne gelirdik!
Şimdi ne ırmak kaldı ne fışkıran bir pınar…
Tövbe ettik ya Rabbi, kırılsaydı elimiz!
Döndü canların nevri, akil oldu delimiz!
Gülzar da küstü artık açmıyor hiç gülümüz!
Bülbül ayrıldı bağdan, dama baykuşlar konar…
Analık elinde mi kaldın ey güzel yurdum!
Seni yıpratanlara, ne lanetler okurdum!
Bilsen giderken ele, ben ne hayaller kurdum!
Şimdi hep sövüp, saysam, el alem beni kınar…
Kadınları tükettik, doğmuyor yeni nesil!
Atmadılar eskiyi, seçilenler mümasil!
Belirleyemediler, hangi yedek, kim asil!
Donmuş kirpikte damla, millet maziyi anar…
Halil Şakir Taşçıoğlu
Karaman-2026/03
ÜSTATLARDAN:
Ben Türk’üm, bu vatanın kurucu, hamisiyim
On dört bin yıl boyunca Türk’ün esamisiyim
Uğruna şehit düşen tüm canların sesiyim
Başka kim asırlarca bu zehre ekmek banar... ...................... Alibaba
5.0
100% (28)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.