Ey uzak ses…
İçimdeki karanlık kapıları arala
Sessizliğin anahtarıyla

Kapanan kapıların ardına
Gölgeleri süren kim?

Bir akşam rüzgâr
Kül olmuş gecemi savurdu
Sönmüş yıldızlar döküldü içime

Ey saklı çağrı…
Yolumu ışığa çeviren kim?

Geçip giden yüzleri
Zaman kumlara yazdı
Ben ki unutulmuş mevsimleri topladım
Hatıralar bende kaldı

Ey kayıp ufuk…
Kalbimi taş sanıp yaralayan kim?

------eski metne uyarlama-----
Ey savt-ı dûr…
Derûnumdaki zulmet kapılarını aç
Sükûtun miftâhıyla

Kapanmış derlerin ardına
Sâyeleri süren kim?

Bir akşam bâdı-sabah
Kül olmuş leylimı savurdu
Sönmüş nücûmlar döküldü derûnuma

Ey nidâ-yı hafî…
Yolumu nûra çeviren kim?

Geçip giden cemâlleri
Zaman kumlara nakş etti
Ben ki nisyâna düşmüş mevsimleri kucakladım
Hatıralar bende kaldı
Ey ufk-ı gümgüşte…
Kalbimi seng sanıp yaralayan kim?


ey yağmur divanından