Sen... budalanın tekisin!

Ama nasıl bir budala?
Böyle... ultra HD, dört dörtlük!

Yalanla kanka olmuşsun, bravo!
Gerçeklere ne yapalım? Engelle mi diyorsun?

Yol gösterene sinir olursun,
Navigasyon bile "pes!" deyip susmuş sana!

Seni seveni tanımazsın,
Gözlük değil, bakışın bozuk!

Hep bana hüzün yüklersin,
Yine mi gözyaşı? Netflix dizisi misin sen?

Doğruyla yanlışı karıştırırsın,
Google bile “emin misiniz?” derken yorgun artık!

Dostla düşmanı seçemezsin,
WhatsApp grubu sessizde, senin adını bile duymuyor!

Kullandıklarına üzülürsün,
Ama herkese “kardeşim” deyip içeri alırsın!

Ağlarsın bol bol...
Ama mendil yok çünkü alışveriş listesini yine unutmuşsun!

Sevene değer vermezsin,
Gönül terazisi hep "bozuk ürün" uyarısı verir!

Paraya tapanı yargılarsın,
Ama başkasının cüzdanına “like” basarsın!

Kefenini bile unutmuşsun,
Story atmadan mezara girmeyeceksin sanki!

Ölümü unutursun belki,
Ama kart ekstresini anı defteri gibi saklarsın!

Seni seveni dinlemezsin,
Çünkü her şeyi bildiğini sanıyorsun!

Hiçbir şeyi bilmezsin ama,
Fikrin var! Hem de capslock açık!

Gözünün önünü göremezsin,
Işık var ama... priz başka yerde!

Sen... budalanın...
TEKİSİN!

Merhamet etmezsin hiç,
Sokaktaki kediye selam yok, ama Reels’te pati videosu paylaş!

Çocuk sevmezsin,
Ama TikTok’ta bebek ağlamasına “çok komik” yazarsın!

Herkesi küçümsersin,
Tahtın plastikten ama kendini kral sanırsın!

Sen... bencilliğin...
PATENTİSİN!
Hasan İsra Yıldırım (cy)