Gönlümün baharı hazana döndü
Ümidin o nazlı ışığı söndü
Dost bildiğim aynalar şimdi yabancı
İçimde dinmiyor bu derin sancı
Vuslatın yolları kapandı bir bir
Sensizlik gönlümde sessiz bir kabir.

Kaybolan hayatım
Viran bir bahçenin son çiçeğiydi
Kaybolan hayatım
Yalnızlık ömrümün tek gerçeğiydi
Kaybolan hayatım
Vefasız bir elin elveda deyişiydi.

Yılları bir güne sığdırdı hüzün
O gül yüzünün hayali gitmiyor
Ne mektubun gelir ne sesin duyulur
Aşkınla yanan can elbet yorulur
Sitemim kendime, kimseyi suçlamam
Bu büyük dertle artık yaşayamam.

Kaybolan hayatım
Matemli bir sesin bitmez yankısı
Kaybolan hayatım
Mevsimi şaşırmış hazan şarkısı
Kaybolan hayatım
Talihsiz bir aşkın ağır sancısı.

Söylenen şarkılar yarım kaldı hep
Bu hazin sona biz olduk sebep
Kapandı kapılar, söndü kandiller
Sustu artık o aşkı fısıldayan diller
Yalnızlık hırkasını giydim üzerime
Bakma öyle dertli çöken sislerime.

Kaybolan hayatım
Tozlu bir albümde unutulan resim
Kaybolan hayatım
Söylenmekten bıkılan mahzun bir isim
Kaybolan hayatım
Geriye dönülmez son nefesim.
Hasan İsra Yıldırım (cy)