1
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
36
Okunma
Nefsimin sözüne kanmasam,
ruhumun üstüne başıma günah sinmese.
Aşka talip olup
alnıma nakış nakış secde işlense.
Dilimde uçuşan sözler
duanın özgürlüğüne dönüşse,
“Hu” yolunda bu bedenin
ölüme ortak olduğunu unutmasak.
İyiliği kötülüğe satmasak,
bir tebessümün bile sadaka olduğunu
kalbimizin kapısına yazsak.
Hak kitabını anlasak da
çile kapısında sussak;
hakikat sözle değil,
yara ile konuşur.
Bir derviş sabrıyla
geçsek dünyanın dar sokaklarından,
her adımda içimizden
bir parça nefs düşse toprağa.
bir gün
ellerimiz boş, kalbimiz dolu
varabilsek huzuruna;
o vakit anlardık belki.
sevmek,
secdeye düşmüş bir kalbin
sessiz zikridir.
Cevap Yaz