Var bir hayalim:
Ellerim boşlukta değil, senin sıcaklığında duruyor,
Sabahlar kahvemizin buğusunda eriyor,
Gözlerinde kaybolduğum sonsuz bir mavi liman ...


Var bir hayalim:
Sokaklarında mutsuz insanların dolaşmadığı bir ülke,
Ekmeğin kokusu, hürriyetin nefesiyle karışıyor,
Adaletin gölgesinde serinleyen çocuk sesleri büyüyor ...


Var bir hayalim:
Kaldırım taşlarında huzurla dolaşan minik patiler,
Sıcak bir yuvaları ,onlara şefkatle bakan gözler,
Kimsesiz tüylerin üşümediği, korkmadığı bir şehir ...


Var bir hayalim:
Dağların nefes aldığı, ormanların şarkı söylediği,
Denizlerin mavisinin zehre bulanmadığı,
Her canlının sırf var diye saygı gördüğü bir dünya ...


Var bir hayalim:
Aşkın yalnızca bir kalbe değil,
Toprağa, suya, kuşun kanadına, ağacın köküne değdiği,
Sevginin sınır tanımadığı, her canın kucaklandığı ...


Var bir hayalim:
Betonun çatlağından filizlenen umut,
Kirli nefesin yerini rüzgârın aldığı,
Gökyüzünün kuşlarla, yıldızlarla yeniden barıştığı ...


Var bir hayalim:
Seninle, o ülkede, o sokakta, o doğanın içinde,
Bir kediyi severken, bir ağaca dokunurken,
Var olmanın kutsallığını birlikte soluduğumuz ...


Var bir hayalim ;
Çocukların ölmediği
Savaşların olmadığı
Barış içinde yaşadığımız bir dünya ...



Var bir hayalim:
Bu düşünce tohum olsa, kök salsaydı yüreklere,
Bir sabah uyansak, hayalin gerçeğe dönüştüğüne,
Ve “Var Bir Hayalim”in,
Gerçeğimiz olduğu güne dair ...

Var bir hayalim işte ...


Çağdaş DURMAZ