Benlik davası

Benlik davası nedir, nedir bu sendeki "ben"?
İblis şeytan olmadı mı, "ben" deyip kibirlenirken?
Öyle bir seyran eyle ki, geçsin bu can teninden,
Kurtar artık varlığını, şu benlik prangasından.

Nefsine çelikten bent ol, çekilsin sürmeli sürgü,
Biri bir bil, binliği terk et; bitsin bu dünya örgüsü.
Kır artık kalbindeki o mal ve mülk denen putu,
Defeyle içini yiyip bitiren o sinsi kurdu.

Yol ol ki varasın O’na, "sen" demekten vazgeçip,
Cemâl-i Nur’a gark olasın, aşk şerbetini içip.
Meltemler eşliğinde açılırken dost kapıları,
Burak olur aşkın sana, aşarsın tüm yapıları.

İlmek ilmek işlenirken ruh-u revanın nur ile,
Varlık sebebin aşktır senin, gelmez hiçbir dil ile.
Seyr-i sülûk eyleyince, âlem sana mekân olur,
Seni arayan o âlem, sende kendini bulur.

"Hû" ile haşır neşir ol, zikrin olsun "Sübhan",
Aynaya baktığın demde, hayret içinde kal inan.
"Kendimdir" dersin lakin, o suret artık sen değil;
Sen kendini kaybettin ki, sende görünen Hakk’tır bil.