26
Yorum
48
Beğeni
0,0
Puan
514
Okunma
Meydan okuyorum ufuklarımda yeni doğmuş mutluluklarımla, ak saçlı hüzünlerime.
Çünkü bilirim,
her sevinç bir şafak gibi doğar içimde,
her keder ise uzun bir gecenin yorgun yıldızlarıdır.
Rüzgar geçer yüreğimin sokaklarından,
eski hatıraları savurur sessizce.
Ben yine de bir çınar gibi dururum,
köklerim geçmişte, dallarım yarına uzanır.
Gözlerimde sabahın taze ışığı,
avuçlarımda yarınların ince umudu.
Bir kuş kanadı değmiş gibi ruhuma,
hafifler zamanın ağır adımları.
Ey hüzün,
sen de gel, otur yanı başıma,
saçlarına düşen akları bir bilgelik tacı gibi taşırım.
Çünkü öğrendim,
mutluluk yalnız gülmek değilmiş,
bazen ağlayan kalbin içinden güneş gibi doğan bir diriliştir.
Ben ufuklara doğru yürürken,
gökyüzü genişler içimde.
Ve hayat, her sabah yeniden yazılan bir şiir gibi
yavaşça açılır önümde.
Ve en toy hâliyle bile
yılların hüzününü titretir sessizce.
Merdümgiriz
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.