Hocam dünya düzeni?
Affeder mi ezeni?
Gark eder mi yüzeni?
Var mı, bunu çözeni?

Hoca kaygılı halde,
Der; RUSAMER’e sormalı.
Öyle kafa yormalı.
Engel kaçınılmazsa,
Zorlamadan durmalı.
Kader hedef seçerse,
On ikiden vurmalı.

Madem düştün dünyaya,
Düzene uyacaksın.
Bazen çıkacan aya,
Sulara dalacaksın.
Yüzmeyi öğrenecek,
Kaybını bulacaksın.
Hakkını alacaksın.

Adil ise bir devlet,
Affetmiyor ezeni.
Gücü yoksa boş heybet
İflah etmez bezeni.
Mühendis kabullenmez,
Kaldırımda gezeni.
Yakîn deyip üzeni.

Daldır eli torbaya,
Pullar parmağa değsin.
Rast gele çıkar birin
Özenmeden ortaya .
İyi çıkarsa şükür.
Fenaysa de oltaya.
Hakka olun mu razı?.

Düzen bu al-fel değil,
Mîrîm devlet düzeni.
Gördünse bir devlette,
Milletini ezeni.
Çekeceksin kenara.
Okuyacan ezanı.
Kuracaksın kazanı.

Dünya düzeni de bu.
Kimine göre tabu.
Oysa var ise ilim.
İspatlanıyor bilim
Adil olan toplumda,
Paylaşım hakça dilim.
Asla şaşmıyor milim.

Buyur Hoca Nasrettin !..
Topla kürkün eteğin.
Fetva uymazsa eğer.
Şevketi bostan yemeğin.
İyi düşün cemaat.
Boş tepmesin emeğin.
Sunarlar salaş kapta,
Kalın kemik yemeğin.

Kemik deyip de geçme.
Aşık kemiği seçme.
İtinayla atılır.
Rüyasına yatılır.
Memnun ise katılır.
Nevi meydan okuma,
Pahalıya satılır.


Emine Balı Oğuz