ve her düşünce bir sabah gibi doğdu içimde
usulca, sessizce
hiçbir şeye benzemeyen bir ışıkla
ellerin geçti yanımdan
ve dünya, bir an için
sadece o dokunuşla var oldu
ben kayboldum
senin ellerinde saklı kalan
bir şiirin içinde

gözlerin vardı
bazen karanlık bir odanın sessizliği
bazen yıldızların kıskandığı parıltı
ve ben hep oradaydım
senin bakışlarının içinde
çırılçıplak, utanmadan
sevinçle dolmuş bir çocuk gibi

sana yazdım
ama kelimeler yetmedi
her satırın arası
nefesinin sıcaklığıyla doldu
ve sen gülümsedin
ve gülüşün bir şarkı oldu
içimde
susturulmaz bir şarkı

bir gece seni düşledim
yataklarımız birleştikçe birleşti
ve senin teninle
dünyanın bütün renkleri
daha parlak, daha yumuşak oldu
parmak uçlarımın arasında kaybolan saçların
bir rüzgar gibi geçti
ve ben her geçişte
biraz daha sana ait oldum

ve sabah geldiğinde
gözlerim hâlâ seni arıyordu
duvarın çatlağında
yastığımın kenarında
rüzgarın uğultusunda
her nefeste
her hatıra gibi
ve ben bir şair gibi
seni yazmaya devam ettim
her gün, her an
bir harf daha, bir nefes daha

seni düşündüm
ve dudakların dudağıma değdiğinde
zaman durdu
şehir sessizleşti
ve ben sadece o anın içinde
bir çocuğun şaşkınlığıyla
yetişkin bir insanın arzularıyla
bir bütün oldum
ve bir bütün oldum seninle

gecelerin sonu yok
seninle yürüdüğüm sokaklar
sonsuz bir şiir
her adımında rüzgarın uğultusu
ve senin kahkahan
gökyüzüne yazılmış bir nota gibi
içimde çaldı
çaldıkça büyüdü
ve ben seninle büyüdüm
seninle küçüldüm
seninle kayboldum
ve kendimi buldum

ve ben hâlâ seni düşünüyorum
ve her düşünce bir sabah gibi doğuyor
usulca, sessizce
hiçbir şeye benzemeyen bir ışıkla
ellerin hâlâ geçiyor yanımdan
ve ben hâlâ kayboluyorum
ve hâlâ sana aşığım
sana, gözlerine, dudaklarına, gülüşüne
ve sana yazılmış bir şiir gibi