0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
53
Okunma
İkindi sonrası
iner sokaklara suskunluk.
Gün batımına az kala
gülerek giden yüzler evlerine yol alırken
garip bir hüzne bırakır yerini ifadeler.
Kapılar kapanır birer birer,
her evin camına çöker perdeler.
Arkasında saklanır gerçek yüzler,
yorgunluklar, kırılmış cümleler.
Sokaklar ise bilmez bunları,
onlar hâlâ masum adımların izini taşır.
Oysa duvarların içinde
her kalp kendi dertlerine çarpar.
Bir sofraya düşer dudaklarda saklananlar,
bir bardakta bekler yarım kalmış hayat.
Gülüşler gündüzde bırakılmıştır,
geceye ise kırgınlıklar kalır.
kimse söylemez aslında
gerçekte nasıl olduğunu…
İnsan en çok
perdeler kapandığında
kendine görünür.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
