Gerçekten insanı kıyasa ve tefekküre sevk eden çok özel dizler, muhteşem beşlikler.
Bir olamayanlar yerle yeksan olur.
Bütün olamayanlar saçılıp perişan olur.
Her bir kıtanın ağırlığını hissetmek, düşünmek ve aklımıza yazmak gerekir.
Böylesine değerli, anlamlı şiire ufacık da olsa gözden kaçan yazım hatası yakışmaz. Onun için ricam ilk kıtanın 2. dizesinin son kelimesi "atlatıyla" "atlarıyla" şeklinde düzeltmeniz Suphi Bey.
Saygı ve selamlarımla.

Sayın Suphi Hocam, bizi bir "kıyas" yapmaya ve derin bir "tefekküre" zorladınız.
Kaleminize ve coğrafyanın her rengini, her mazlumunu kucaklayan o birleştirici, cesur yüreğinize sağlık.
Allah'a emanet olunuz

Güzel kaleminizi yürekten kutluyorum.
Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

Mükemmel anlatım vardı şiirde, siyonizmin dünyaya açtığı yarayı bir bir anlatmış şair

Değerli kalemden hoş ve güzel bir eser
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık, yalansız ve riyasız
Gönlüne ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla ve hoşça kal

Her eser bir diğerinden kıymetli Üstadım.
Yüreğiniz dert görmesin İnşâllâh.
Kutluyorum gönülden.

Saygılarımla.

Şiir yazmak bir sanattır.
Bu sanatı en iyi şekilde
icra eden sizleri kutluyorum.
Selam ve sevgilerimle!..

“Kıyas ve Tefekkür” yalnızca bir şiir başlığı değil; aynı zamanda bir hesaplaşma biçimidir. Şâir, çağın dağınık ve yaralı coğrafyalarını yan yana getirerek okuru yüzleşmeye zorlar: Ve bu kadar çok yaranın ortasında insanın sorumluluğu nedir?

“Uyan Âsımın nesli” hitâbıyla birlikte zihnimiz ister istemez Mehmet Âkif Ersoy’un ideal gençlik tasavvuruna gider. Ancak burada nostaljik bir anıştan çok, sarsıcı bir ikâz vardır. Çünkü güneş “battı batıyor”dur; yâni henüz tamâmen kaybolmamış, ama kaybolmak üzeredir. Bu eşik ânı, tefekkürün en verimli zamânıdır. İnsan tam karanlıkta değil, karanlık yaklaşırken düşünmeye başlar.

Şiir ilerledikçe coğrafyalar değişir, fakat kader değişmez. Filistin’de çocuklar, Halepçe’de elma kokulu ölüm, Dersim’de Munzur’a düşen ağıt, Sincar’da ve Arakan’da yankılanan feryât… Bu isimler birer yer olmaktan çıkar; hâfızanın ağır taşlarına dönüşür. Şâir, acıları yarıştırmaz; aksine hepsini aynı terâzide toplar. Kıyas burada bir üstünlük ölçüsü değil, bir süreklilik bilincidir. Dün yaşanan bugünle, bugün yaşanan yârınla konuşur. Zamân çizgisel değil, dâireseldir; acı aynı merkez etrâfında dönüp durur.

Bu şiirde dikkat çeken bir başka husûs, bölünmüşlük eleştirisidir. Mezhepler, etnik kimlikler, ideolojiler art arda sıralanır. Liste uzadıkça okur yorulur; belki de bilinçli bir yorgunluktur bu. Çünkü parçalanmanın kendisi yorucudur. “Karpuz bile bu kadar küçük küçük dilinmez” dizesi, halkın gündelik diliyle söylenmiş derin bir serzeniştir. Aklın ve iz'ânın yetmediği bir bölünmüşlük hâli… İnsanlar çoğaldıkça değil, ayrıldıkça küçülmektedir.

Ancak şiir yalnızca dış dünyâya yönelmiş bir suçlama metni değildir. Son kıtada ton değişir: “Herkes yurdunda sürgün.” Bu ifâde, fiziksel bir sürgünden çok, rûhsal bir kopuşu anlatır. İnsan kendi toprağında, kendi inancında, kendi târihinin ortasında bile yabancılaşabilir. Demek ki asıl mes'ele coğrafya değil; bilinçtir. Tefekkür burada devreye girer. Kıyas, başkalarıyla değil; insanın kendi içiyle yapılmalıdır.

Şiirin tamâmında “bin” kelimesinin tekrârı dikkat çeker. Bu tekrâr bir abartı değil, çoğalan acının matematiğidir. Sayı büyüdükçe yük artar; fakat sorumluluk da büyür. Şâir, kalabalıkları sayarken aslında vicdânı çoğaltmak ister. Çünkü tek bir insanın uyanışı bile bin karanlığı delmeye yeter.

“Kıyas ve Tefekkür” epik bir çağrıyla başlar, vâroluşsal bir sorguyla biter. Bu yönüyle hem toplumsal hem içsel bir metindir. Okura hazır cevaplar sunmaz; aksine onu rahatsız eder. Belki de şiirin asıl amacı budur: Rahatsız etmek, uyandırmak ve düşündürmek.

Çünkü güneş gerçekten batıyorsa, mesele karanlığın gelmesi değil; insanın gözlerini kapatmayı tercîh etmesidir.

Böyle muazzam ve muntazam bir şiir
ancak çok sağlam bir rûhtan zuhûr edebilir.

Bu şiire hak ettiği övgüyü düzmek benim kapasitemi aşıyor.
Gönlümün / yüreğimin şiirini güne seçmemek olmaz tabî ki.

Selâm, duâ ve en derûni hürmetlerimle Üstâdım...

Kaleminiz hiç susmasın hocam duygunuz daim olsun🙏

Tebrikler efendim..
Harika şiiri ve sizi kutluyorum..
Selamlar saygılar sunuyorum...