Pişer yüreğimde bir saklı narda,
Dumanı yükselir, sanma firarda.
Gönül bir mahkumdur, dar-ı cidarda,
Yanar ağır ağır, közden çekilmez.

Ömür bir sofradır, serilmiş yere,
Hasretin tuzunu, serpti bin kere.
Vuslatın şerbeti, aksa bir kere,
Ateşten korkulur, buzdan çekilmez.

Sinede harlanır, sabırla bekler,
Acısı sevdadır, dert üstü ekler.
Gözden yaş süzülür, sızlar ilikler,
Gönül bu sofradan, özden çekilmez.

Nazı biber olmuş, dili ise bal,
Aşkın deryasında, kırıldı her dal.
Yarimden bir haber, eylemez mi fal?
Nazlı edasından, nazdan çekilmez.

Sırrın kazanıyla, kaynar bu sevda,
Mecnun da yanmıştı, dünkü sahrada.
Sade bir bakış ki, kalsın arada,
İki damla yaştan, gözden çekilmez.

Soğur mu sandın hiç, hicran girince?
Donar bütün evren, sevda yitince.
Yarin sitemleri, ok gibi ince,
Sustuğu o vakit, sözden çekilmez.

Yalnızlık ekmeği, banılır gama,
Yüreğin söküğü, tutmuyor yama.
Umut ışık tutar, her türlü dama,
Vefa yollarından, izden çekilmez.

Tatlısı vuslattır, beklenen o an,
Dünya bir hayaldir, gerisi yalan.
Aşığa mirastır, külleri kalan,
Güzün vurduğu o, yazdan çekilmez.

Bir garip haldir bu, dumanı tütmez,
Yüreğin sancısı, ölmeden bitmez.
Kervan yola çıkmış, geri de gitmez,
Dostun cemalinden, yüzden çekilmez.

Sonunda toprakla, biter bu şölen,
Mezara sığar mı, aşk için ölen?
Varlığı yoklukta, bir ömür bölen,
Sabırla pişen o, hazdan çekilmez.

Şair Ebuzer ÖZKAN

Değerli Kalemlerden İnciler;

Aşkın tarifi yok, bu bir hal imi,
Divane haliyle gezenler bilir,
Acılar içinde yaşarken filmi!
Yürekten ağıtlar dizenler bilir.

Tufanlar doğurur yalnız geceler,
Dilimde zelzele, titrer heceler,
Maşukun yasını örtmez peçeler,
Bağrına taş basıp ezenler bilir!…….hosoğlu