Ay Yüzlüm
Karanlık çöktü yine şehrin yorgun omuzlarına,
Yıldızlar sustu sanki gecenin boşluğuna.
Gözlerimi yumsam da hayalin düşer bağrıma,
Ruhumu ince ince sızlatan Ay yüzlüm...

Bir bakışın vardı, hani deryalar kadar derin,
En hüzünlü sayfasıydın bu kadim hikâyenin.
Gülüşün bahar koksa da, gidişin kış zemheri,
Yüreğimde dinmeyen fırtınamsın Ay yüzlüm...

Aya bakarım her gece, seni görürüm diye,
Penceremden süzülen nefesin döner şiire.
Dokunsam sanki varsın, ama bin fersah ötede,
İmkânsızın en zarif ismisin Ay yüzlüm...

Hüznüm aşkın sadakası, gözyaşım borcumdur sana,
Sen gittin ya.. bu şehir döndü taştan bir duvara.
Hangi rüzgâr savurdu seni benden uzağa?
Gölgemle baş başa bıraktın beni Ay yüzlüm...

Adın dilimde mühür, hayalin gözümde pranga,
Seni sevmek.. her şafak yeniden doğup yanmakmış.
Elveda diyemediğim o son kederli cümleyle,
Bekleyeceğim seni mahşere dek Ay yüzlüm

"İBRAHİM_KAVAL"01.03.26