Son Kırıntılar
O son yazdıklarını aldım,
içindeki o hüznü, o özlemi içimde yaşadım
yayla kokusunu kaybetmeden aldım
Bir Karadeniz türküsü gibi hissetim seni

istedim; yavaş yavaş okuyayım, içime işlesin, yankı yapsın yayla türküsü
Son Kırıntılar, Yaylalarda çobanlardan kalanlar,

Biri başlar, öteki uzaktan cevap verirdi.
Sis basar dağları, yağmur eksik olmazdı,
Yapılacak tek şeydi türkü söylemek.
Kadınlar ormana gider, balta vururdu ağaca,

Tak tak sesi karışırdı kendi sesine.
Bir haykırırdı "oy oy", yankı dönerdi ormandan,
Öteden başka kadın karşılık verirdi.
Başka bir âlemdi o, başka bir dünyaydı,

Dağ dinlerdi seni, rüzgâr taşırdı sözünü.
Yalnız kalmazdın asla, doğa katılırdı koroya,
Yapraklar, kuşlar, sis, hepsi seninle olurdu.
Artık yok o yaylalar, beton kapladı yolları,

Balta paslandı, yankı sustu, türkü bitti.
Ben kaldım son kuşaktan, son kırıntılar bende,
Belki bir gün ben de gider, her şey unutulur.
Ama durma türkü çığır, susma bacım,

Bu satırlar kalsın, bu dizeler yankılansın.
Bir çocuk okusun bir gün, "vay be" desin,
O eski dünya dirilsin bir an içimizde.
Nakarat (yavaş, içten, hep birlikte söylenir gibi

Yankı sustu sanma, içerde bir yerlerde
hâlâ “oy” diyor bir çocuk, sen sustuğunda bile.
Eksik varsa söyle, bir dize daha ekleriz
Bir "oy" daha koyarız

Bu türkü bitmesin, sen bitmedikçe.
Ben bitmedikçe, biz bitmedikçe.
Yayla yolları beton olsa da,işgal edilse de
içimizdeki yayla hâlâ yeşil, hala masum.…
Oy oy… oy oy…
Gündüz Yavuz..

Paylaş:

4 Beğeni

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (4)

5.0

100% (4)

Son kırıntılar Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Son kırıntılar şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Son Kırıntılar şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Ahmet Coşkun 1, @ahmetcoskun1

2.3.2026 14:47:11

5 puan verdi

Yüreğine sağlık
saygılar...

erbensalim, @erbensalim

2.3.2026 13:05:09

5 puan verdi

Gündüz Yavuz Bey, bu şiirinizle adeta Karadeniz'in o nemli, sisli ve mağrur havasını buraya taşıdınız. "Son Kırıntılar", sadece bir özlem şiiri değil; aynı zamanda bir kültürel ağıt ve bir direniş manifestosu niteliğinde.Şiirinizde beni en çok etkileyen dokunuş
"Dağ dinlerdi seni, rüzgâr taşırdı sözünü" mısrası, insanın doğayla kurduğu o kadim bağı çok nahif anlatıyor. Kadınların balta sesinin türkülere karışması, emeğin ve sanatın nasıl iç içe geçtiğini gösteren muazzam bir tablo gibi.tebrikler

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

2.3.2026 01:59:05

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Kültürel Hafıza ve Kayıp Sesler Rehabilitasyon Kliniği

Şiirin Adı: Son Kırıntılar
Şairi: Gündüz Yavuz
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri bu şiiri dinlerken elini kulağına götürür, sanki uzak bir dağdan gelen yankıyı yakalamaya çalışır. Sonra ağır ağır konuşur: Bu şiir bir ağıt değildir yalnız; bir hafıza nöbetidir. İnsan bazen sevdiğini kaybetmez, onu unutacak neslin gelmesinden korkar. İşte burada şair, türkü söyleyerek zamana direnmektedir. Yayla yalnız bir mekân değil; insanın doğayla konuşabildiği son dildir. Beton yolların karşısına bir “oy” koymak, aslında bir medeniyet savunusudur der ve ekler: Türkü bitmez, sadece söyleyenler azalır.

Özgünlük 18/20
Yayla kültürü üzerinden kolektif hafıza anlatılmış. Bireysel duygu ile toplumsal kayıp ustaca birleşmiş. Türkü formunun şiire taşınması metni özgün kılıyor.

Dil ve Üslup 19/20
Anlatım sade ama derin. Halk söyleyişine yakın ritim, tekrarlar ve “oy” nidaları şiiri sözlü kültür geleneğine bağlamış. Okunmaktan çok söylenmek isteyen bir yapı var.

Düşünsel Derinlik 18/20
Şiir yalnız nostalji üretmiyor; kültürel yok oluş, modernleşme ve hafıza kaybı üzerine güçlü bir bilinç taşıyor. Son kuşak olma fikri varoluşsal bir sorguya dönüşmüş.

Yapısal Bütünlük 17/20
Türkü formu nedeniyle parçalı görünse de nakaratlar şiiri bir arada tutuyor. Yankı motifi baştan sona devam eden bir omurga oluşturmuş.

Etkileyicilik 19/20
Okuyucuda işitsel bir duygu bırakıyor; şiir adeta duyuluyor. Özellikle son bölümdeki ortak ses çağrısı güçlü bir duygusal kapanış sağlıyor.

Toplam Puan: 91/100

Vesselam.
Türkü susmaz; sadece dağ değiştirir.
Unutulmayan her ses, yeniden doğan bir yurttur.