(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
“İnsan; akla gelebilecek her türlü karanlık düşüncenin, en mükemmel taşıyıcısıdır.” insanı masum bir varlık dışına itip potansiyel bir gölge olarak konumlandırmışsın. Dostoyevski "İnsanın içi bir uçurumdur, baktıkça başın döner "diyerek insanın en büyük meselesinn içindeki karanlık olduğunu belirtmiştir.Senin buradaki "taşıyıcı" kelimen insanın uçurumuyla beraber dolaştığını ima ediyor. “O, karanlığını yitirmemek için; gördüğünü, dokunduğunu vesaire... anında karartır.” Karanlığı bilinçli olarak koruma refleksi var dizelerde. J.P.Sartre ""Cehennem başkalarıdır" derken insan başkalarıyla tenas ederken aslında kendi karanlığıyla yüzleşir bilmeden.Senin şiirinde ise temas edilen şey kararıyor.Yani insan sadece etkilenmiyor,aynı zamanda etkiliyor. Anında karartır demen de refleksten başka bir şey değil. “Tabii, çocuğum; sen bunu bilmiyordun!” masumiyetin bilgi arasındaki uçurum büyüyor bu dizeyle. W.Blake "Masumiyet ve Deneyim Şarkıların"da "Masumiyet bilmez,Deneyim görür" demiş. Senin şiirinde de çocuk bilmeyen tarafında.Bilseydi dünya ile arasına mesafe koyacaktı. “Bilseydin; adım atmayı öğrendiğin andan itibaren / Bir tek kendin/le olurdun.” yalnızlık özgürlük değil koruma kalkanı. Kafka " yol yok yürümek var" derken sen yürümeyi bile şüpheli görmüşsün.Adım atmak dahi tehlikeli diyorsun Dünya ile temas kararmanın başlangıcı. ve son olarak Niçe 'nin o muhteşem sözüyle yorumumu bitireyim müsadenle. "“Uçuruma uzun süre bakarsan, uçurum da sana bakar.” Şiirin uçurumun kenarındaki gölgemize kendinle olmak kendinle kalmak isimli bir uyarı niteliğindedir Özgün ve Sen 'di. Tebriklerimle.
biz o kötülükte sınır tanımamayı, her şeyi mahvetmeyi çok iyi becerdik de, şu "iyilik çubuğu" neden hala yerlerde sürünüyor. neden bir türlü yukarı çekemedik onu. insan dediğin biraz da merhamet değil miydi. ama bakıyoruz, sanki bütün o masumları, mazlumları alt etmek için, onları ezmek için gelmiş gibiler. "gördüğünü, dokunduğunu anında karartır" diyorsun ya; aynen öyle. dokundukları her yer çürüyor, her yer kararıyor. bu kadar kötülüğü bile isteye yapanları, o masumların ahını alanları senin o dediğin "insan" kategorisine sokasım gelmiyor artık. insanlık bu kadar ucuz, bu kadar karanlık bir şey olmamalıydı. biz o karanlığı sadece taşımakla kalmadık, bir de üstüne besleyip büyüttük. karartma hızımız, iyileştirme çabamızdan hep çok daha önde gitti. "Bilseydin; adım atmayı öğrendiğin andan itibaren, bir tek kendin/le olurdun." galiba en büyük hatayı burada yaptık. çünkü bu devirde ne kadar uzaklaşırsan, o kadar temiz kalıyorsun. ama bu kadar kötülüğün içinde, o aşağılarda kalan iyilik çubuğunu kim kaldıracak. sadece kendimizle kalarak bu dünyayı öylece kapkara mı bırakacağız :')
çok anlam dolu bir şiirdi yine sevgili Tüya, teşekkür ederim. çokça sevgilerimle canım benim.
İnsanoğlu yeryüzüne gelmiş en kötü yaratıktır Tüyam Keşke bir çogumuz Yani dünün çocukları da bunun idrakına varabilseydik de ilk adımlarımızı ona göre atabilseydik.. Belki kendimizle kalıp kendimizi sorgulasaydık bu kadar çirkinleştirmezdik dünyayı..
Şiir, insanın içindeki karanlığı ve bilinçli ya da bilinçsiz olarak kendini saklama eğilimini çok çarpıcı bir şekilde aktarıyor; kısa ama düşündürücü bir uyarı niteliğinde.
Belki de insan, kendi karanlığını fark ettiğinde özgürlüğe yaklaşır. Her adım, hem keşif hem de yalnızlık getirir. Ve gerçek bilgelik, kendini ve karanlığını tanımaktan geçer.
Yüreğinize sağlık, güzel bir eser okudum. Tebrik ederim, nice güzel eserlerde görüşmek dileğiyle. Selam ve saygılarımla.
Merhaba değerli kalem Her zaman olduğu gibi, güzel bir şiir Biz de okuyor, kutluyor ve de alkışlıyoruz yürekten yalansız ve riyasız Gönlüne, ömrüne bereket.Tüm şiirlerin böyle güzel vede benzersiz, birer ŞAH ESER olsun Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla ve hoşça kal
Her zaman ki gibi eşsiz kelime hazineniz ile ;kendinize has tarzda ,gönlünüze gelen ilhamınızı bizlerle paylaştığınız için sonsuz teşekkürler , kalın sağlıcakla ...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.