0
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
99
Okunma
Dön gel, sokak lambaları şahidim sessizliğime
Her damımda adını yazdım kaldırımlara
İçimde kırık bir saat çalışıyor hala seninle
Zaman ilerliyor ama ben takılı kaldım orada.
Dön gel, bak aynalar bile yabancı artık bana
Gözlerimde sen varsın silsem de gitmiyor
Bir şehrin ortasında koskoca boşluk gibi,
Dön gel, sensizliğin sesi yankı oluyor duvarlarda
Adını fısıldıyor geceler, uykum bölünüyor sabahlara
Dön gel, yarım kalmış cümleler var dudaklarımda
Söyleyemediklerim ağır bir taş gibi içimde
Dön gel, bak mevsimler bile küstü bana
Çicekler açmıyor artık pencere önünde
Dön gel, gölgen bile yeterdi yanımda dursa
Yeterki şu kalbim susmayı ögrense...
ŞAİR ASLIHAN DÖNMEZ
