siyah bilyeler
dönmesi mümkün müdür çocukluğumuza
toza bulanmış boz saçlarla
toprak damlı evlerde
yıldızlara bakarak
ateş böceklerini kör karanlıkta saymaya
Yıldızlar dağıldı
şafak söktü
geldi aklıma çocukluğum
en çokta siyah bilyeler
kaç mevsim ötede kaldı
sünger çekilmiş yaşama sevinçlerimiz
ayağım takıldı
çıkarken düştüğümüz tahta merdivenler
topaçlar bir başka çevrilirdi harman yerinde
çocuklar yıkanırken kurbağalı derede
rüzgar gibi geçip giden yıllarda
satırla yarılmış gibi duruyor
alın çizgilerim
nasılda takıldı gözlerim aynalara
çamura bulaşmış siyah bilyelere
kerpiç duvarlara yaslanmış ihtiyarlara
bilyeler bilyeler
gök kuşağı renkli bilyeler
kan ter içinde peşinden koştuğumuz çemberler
dağıldı sofralar
demirden yapılır oldu bilyeler
unutulan dağ köylerinde
saçları dağılır kermelenmiş yanaklı çocukların
aralıksız akardı dereler
rüzgar alaz alaz yalardı yüzünü
çıplak elleri üşürdü
bir avuç bilye ellerinde
renklerinde hayal kurarak büyürdü çocuklar
gecenin ayazı yırtardı
dağ köylerinin kerpiç duvarlarını
deli deli esen poyraz yelleri
kavak ağaçlarını eğip eğip bükerdi
en çok çileyi höyükteki erik ağacı çekerdi
siyah bilyeleri varken çocuk
karın boşluğuna otururdu annesinin
at sürer gibi keyifle
büyüdün artık
annen yanında yok çocuk
karın boşluğuna oturacak
derdini olduğu gibi anlatacak
illede siyah bilyeler
eşşek sıpası boyuna geldiğimizde
büyüdük
büyüdükte terkettik köylerimizi
geride bıraktık hayallerimizi
gitmiş gidecek gençlik
yarısı yok
yarısı var olan hayatın
yarası yürekte saklı yılların
siyah bilyelerin yuvarlanacagi
otluk yok
otlukta çimenler yok
çimenler içinde unutulan çocukluğumun
hayalleri çoktan tükenmiş
çığırından çıkmış simsiyah dumanlar arasında
şehrin gri tonla döşenmiş
kaldırımlarına gömüldü
yıllara yenik düşen siyah bilyeler
Siyah bilyeler
27/02/2026 Aliş GÜLDEN