Kafalar dumanlı, gözler buğulu,
Düzenbaz olanlar hep elit oldu.
Sonunda kayboldu doğruluk yolu,
Yanlışınki bilmem kaç şerit oldu.

Üç kafadar tutuşunca el ele,
Sardı ortalığı farklı velvele,
Besmeleyi her an alırlar dile,
Gören derki, bunlar çok mümbit oldu.

Bunları gördükçe ciğerim cızlar,
Ruhum acı çeker, kemiğim sızlar,
Ahlaklı görünen bu ahlaksızlar,
Aslında toplumda baş müfsit oldu.

Fikir fukarası olan adiler,
Adalete bekçi biziz dediler,
İlk fırsatta kul hakkını yediler,
Üçüde şeytana bir mürit oldu.

Doğru dedikleri, yalanmış meğer,
Normal gösterilen, talanmış meğer,
Hakikat, üç başlı yılanmış meğer,
Alçakların hepsi koç yiğit oldu.

Bunlardır daima yüksek uçanlar,
Gizlice etrafa pislik saçanlar,
Hakikate böyle savaş açanlar,
Şimdi hakk yolunda mücahit oldu.

Üçü de diyorki, bura mevamdır,
Bu kutsal bir cenktir kutsal davamdır,
Oysa bunlar avamdan da avamdır,
Hepside ahlakta müçtehit oldu.

İçinde kayboldum var ile hiçin,
Çözdüm niyetini bu üçlü piçin,
Doğruluğu yıkıp, devirmek için,
Gavatlar bu yolda bir zabit oldu.

Boztepe kalemi aldın, zağladın,
Yine şiirinde coştun, çağladın,
Sonunu getirdin, örtük bağladın,
Velakin hicivin hoş tenkit oldu.