8
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
285
Okunma
Güneş
Pencereden süzülüp
avluya usulca konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı canlı
öylece duruyordu.
O,
baharı
anı anı,
ilmek ilmek
dokuyordu.
Yanında
aşkla dolu bir ağaç
sessizce bekliyordu.
Desenin koynunda
iki güzel ceylan
sarmaş dolaş duruyordu.
Ah…
Bir susarsa
şu kurşun sesleri,
belki renkler
korkusuzca
ipliğe konar,
ceylanlar
desenin bağrından
sakin bir ovaya
döner.
O,
günleri sayıyor;
ceylanların
geri dönmediği günleri
birer birer
saymaya
devam ediyor.
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.