8
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
212
Okunma
Güneş
pencereden süzülüp
avluya konmuştu.
Halı tezgâhında
yarı can
öylece duruyordu.
O,
baharı
anı anı
ilmek ilmek
dokuyordu.
Yanında
aşkla dolu bir ağaç
sessizce duruyordu.
Desenin koynunda
iki güzel ceylan
sarılı duruyordu.
Ah…
Bir susarsa
şu kurşun sesleri,
belki renkler
korkusuzca
ipliğe konar,
ceylanlar
desenin içinden
sakin bir ovaya
döner.
O,
Günleri sayıyor ,
Ceylanların
Geri dönmediği günleri
Birer birer
saymaya
devam ediyor.
5.0
100% (12)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.