9
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
192
Okunma

Bir kalbin kıyısında başlar insan,
Bir başka kalbe değdiği yerde büyür.
Adımızı rüzgâr değil,
Merhamet fısıldar önce.
Bir gözyaşını silerken
Kendi içimiz temizlenir,
Bir yaraya dokunurken
Kendi yaralarımız konuşur usulca.
Vicdan, gecenin en sessiz saatinde
Kapımızı çalan ışıktır;
Kaçamayız ondan,
Çünkü o biziz en çıplak hâlimizle.
Sevgi…
Görünmez bir köprü kurar
Ben ile sen arasına.
O köprüden geçerken
Yüklerimizi bırakırız geride.
İnsan olmak
Bir üstünlük değil,
Bir hatırlayıştır aslında:
Kırmadan konuşmayı,
Yargılamadan dinlemeyi,
Kendinde bulduğunu
Başkasıyla bölüşmeyi.
Ve bir gün
Aynaya baktığında yüzünde
Sadece kendini değil,
İyilikle değdiğin hayatları görüyorsan
İşte o zaman
Gerçekten insan olmuşsundur.
5.0
100% (18)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.