Hepsi Bu" Üzerine Düşüncelerim
1. Akıllanmayan Düşler
İnsan bazen bile bile yanacağını bildiği bir hayalin gölgesine sığınır. Şiirdeki "Çöktüm işte" itirafı, insanın kendi yenilgisini ne kadar vakur karşıladığını gösteriyor. Akıllanmayan o düşler, aslında bizi biz yapan, bizi hayatta tutan o çocuksu inadımızdır.2. Utanan Bir Ruh
"Bakma kanayan çocuk yüreğimin küçük sevinçlerine / Utanıyorum" dizeleri kalbime dokundu. Dünyanın bu kadar sertleştiği bir yerde, hala küçük bir sevinçle mutlu olabilen o çocuk ruhu saklamak bazen insana ağır geliyor. Sanki acı çekmek zorundaymışız gibi, sevinmekten utanır hale geliyoruz.3. Küllerinden Doğmak
Şairin küllerini bir yas ya da pas olarak görmeyip, "Beni diri diri gömüp tekrar dirilten onlardır" demesi muazzam bir güç göstergesi. Acı, bizi öldürmüyor; aksine her seferinde daha diri, daha "biz" olarak ayağa kaldırıyor.4. O Sessiz Dua: "Beni Unutma"
Şiirin sonu tam bir teslimiyet. İçindeki koca savaşlara rağmen dışarıya "İyiyim ben" diyen o mağrur duruşun ardından, sessizce bir yakarış geliyor: "Beni unutma." Bütün o haykırışların, o sitemlerin ve o küllerin ardından geriye kalan tek gerçek arzu; hatırlanmak ve varlığının bilindiğini hissetmek.Son Söz
Bu şiir bana, insanın kendi içindeki fırtınayı dindirip yorgun bir tebessümle köşesine çekilmesini anlattı. "Hepsi bu" demek, aslında söylenecek her şeyi söyleyip susmanın o ağır sessizliği...

Degerli şairem, her seferinde ‘Hepsi bu…’ diyip gidiyorsunuz ama aslında burada öyle çok şey söylüyorsunuz ki… Bitmiş gibi bırakıyorsunuz, ama izleri uzun süre kalıyor.
Yüreğinize kaleminize sağlık.
Sevgilerimle...

Seven unutmaz ki. Selamlar.