0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
21
Okunma
Hazân çöktü gönlüme, sustu her söz,
Firkatin gölgesinde kaldı bu öz.
Adını andıkça daralır göğüs,
Sükûtla büyür içimdeki köz.
Geçtiğim yollar tanımaz beni,
Mâzi yük olur, ezer sinemi.
Sandım ki unutur zaman seni,
Meğer hicranmış ömrün nedeni.
Artık bilirim susmak ne demek;
Her susuş bir vebâl, bir emek.
Ağlatmam seni, ettim yemin,
Bu ahdim kazındı kalbime tek tek.
