0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
12
Okunma
Gönül heybesi ağzına kadar gamla daldı yine,
Hüzün dedikleri sızı, çöktü tam merkezine.
Ne yana dönsem duvar, ne yana baksam bir ah,
Bu karanlık gecenin ardında saklanıyor sabah.
Zaman geçiyor geçmesine de, yükü ağır kalıyor,
İnsan sustukça dertler, içerde kök salıyor.
Bir rüzgâr esiyor sormadan, savuruyor her şeyi,
Kader diye sineye çektik, bu bitmeyen çileyi.
Yorulmuş umutlar bile, köşesinde can çekişir,
İçimdeki yangınla dışardaki ayaz kapışır.
Ne kelam derman olur artık, ne bir teselli sözü,
Gözümden dökülen yaş değil, ömrün ta kendisi, özü
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
