3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
138
Okunma
Şimdi aynalara sor, hangi yüz hakikattir,
Hangisi geceye sürgün, hangisi sabaha şakirtir?
Bir ben vardım içinde, yangınla yoğrulmuş,
Bir ben daha doğdu sonra, susarak çoğalmış.
Adımı anarken bile titrerdi harflerin,
Bilmezsin, her hecede saklıydı kaderin.
Sana açtığım kapılar rüzgârla örtüldü,
İçimdeki saray sessiz bir çöküşe gömüldü.
Ben artık senin bildiğin o kadın değilim,
Küllerimden doğsam da eskisi gibi eğilim.
Ve bir gün yine radyoda çalarsa o sedâ,
Bil ki son defa anıldın kalbimde…
Son defa.
Nidanur Demirci
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz