Gözlerin, gecenin en derin kıvılcımı,
Baktığında damarlarımda ateş dolaşır.
Dudakların.
Bir dokunuşuyla dilimi, aklımı, nefesimi yakar.

Tenin, uykusuz gecelerin vahşi şarabı,
Kokun, içime çektiğim en yasak yangın.
Ellerin sırtımda gezindiğinde,
Dünya kaybolur, sadece sen kalırsın.

Adın, fısıldadığım en tehlikeli dua,
Söyledikçe içimde ateş kabarır.
Sen yürürken, gökyüzü eğilir,
Yıldızlar bile bedenini izler.

Sesin.
Geceyi deler, tenime fısıldayan bir melodi,
Her hecesi derimin en gizli yerine düşer,
Ve ben, her titreyişinde biraz daha çözülürüm.

Saçlarının gölgesi, karanlığın en davetkâr yanı,
Parmaklarımda bir sır, rüzgârın bile bilmediği.
Her teli bir gecenin öpüşü gibi,
Kendimi kaybettiğim bir sonsuzluğa çağırır.

Sen şiirin değil,
Her satırın çıplak arzusu,
Her kelimenin titreyen nefesi.
Ben ise sadece seni isteyen
Bir yangının diliyim.

Seninle yazdığım bu gecede
Zaman artık yok,
Sadece ateş, sadece biz
Ve yanmaya hazır kelimeler var.