0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
77
Okunma
Gecenin en sessiz yerinde,
Yıldızlar susmuş, ay mahzun.
Bir zamanlar avuçlarımda parlayan
O sıcacık umutlar, şimdi hangi rüzgâra savruldu?
Kalbimin kıyılarında dalgalar var hâlâ,
Her biri senin adını fısıldıyor.
Belki de umut dediğimiz şey,
Bir bakışın gölgesinde gizlenmiş bir sırdır.
Ellerim boş, ama yüreğim hâlâ bekler,
Belki sabah, belki bir gülüş, belki tek bir kelime.
Kim bilir, belki de umut,
Sana doğru sessizce yürüyen bu kalbin ta kendisidir.
Gözlerin doğsa ufuklara,
Gece, sabaha sevda taşır.
Ümitlerim nerede diye sormam artık,
Çünkü biliyorum.
Sen gelince hepsi,
Bir tek dokunuşunda yeniden yeşerir.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
